![]() |
![]() |
|
|
هرگز نميرد آن كه دلش زنده شد به عشق همه ساله ديماه كه به نيمه ميرسد، يك داغ تاريخي بردل جامعهي ورزش كشور تازه ميشود، داغ از دست دادن مردي كه از سلالهي پاكان و پهلوانان بود. بدون ترديد «تختي» در زمرهي يكي از ماندنيترين نامهاي ورزش پهلواني كشور ماست كه با وجود گذشت نزديك به چهار دهه از رحلت جانگدازش هنوز در اذهان و قلوب ملت ايران زنده است. «غلامرضا تختي» مصداق كامل اين شعر شيخ اجل است كه سروده است:
قداست نام تختي تنها به خاطر ده مدالي نبود كه از مسابقههاي آسيايي و المپيك گرفته بود بلكه به دليل نشان لياقتي بود كه مردم به سينهي وي زده بودند، مردم پاك سرشتي كه «تختي» از ميان آنها برخاسته بود و هرگز به مردمش پشت نكرد. از پهلواني و رشادتهاي تختي آنقدر گفتهاند كه بيشتر به افسانه ميماند، اما اگر افسانه هم باشد افسانهيي جاودان خواهد بود. «تختي» خود ميگفت: به دست آوردن قلب فقط يك انسان از هزاران مدال ارزش دارد و به همين خاطر جاي گرفتن در قلوب اين ملت بزرگ برايم از ميليونها تومان پول و صدها مدال و نشان ارزش دارد. همهي كساني كه با وي كشتي گرفتند، همهي انسانهايي كه در كنارش در مبارزات سياسي و ظلمستيزي شركت كردهاند و همهي آناني كه در ميادين ورزشي از وي شكست خوردهاند يا پيروز شدهاند، به اين حقيقت اذعان ميكنند كه «تختي» يك مرد و يك اسطورهي واقعي از پهلوانان كشور كهن و ديرپاي ما بود. شخصيت افسانهيي تختي زادهي تفكر اين و آن نيست، شخصيتي است واقعي و حقيقي كه سرمشق همهي مرداني است كه گام در عرصهي خطير ورزش و تربيت بدني گذاشتهاند. «تختي» هيچگاه خود را و هويت خود را در قبال چند وجب زمين، يك اتومبيل شيك، يك سمت زودگذر و كسب موقعيتي به ظاهر با ارزش گم نكرد و با مردم زيستن و با مردم بودن را كعبهي آمال خود ميدانست و همواره در قبال الطاف و محبتهاي بيكران ملت شريف ايران ميگفت: «من به مردم تعظيم ميكنم» و اين گفته برخاسته از تعارف يا شعار روزمرهي متداوله نبود. وي حقيقتاً به اين گفته اعتقاد راسخ داشت. او معتقد بود كه اگر پهلواني، قهرماني و ورزشكاري به دستهايي كه براي سلامتي و پيروزشاش به دعا بلند ميشود پشت بكند از مرتبهي انسانيت و پهلواني سقوط ميكند و پست ميشود. تختي را بايد از ابعاد مختلف نگاه كرد از نظر خصايل والاي پهلواني بينظير بود. از نظر ورزش هم تا به حال هيچ قهرماني نتوانست افتخارات ايشان را كسب كند. يك مدال طلا و دو نقره از بازيهاي المپيك هنوز در كشورمان تكرار نشده است. يادش گرامي باد. |
|||
|
+ نوشته شده در
شنبه هجدهم فروردین 1386ساعت 23:46 توسط نانوپرداز |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
هفته سوم فروردین 1386 هفته دوم آذر 1385 هفته اوّل آذر 1385 |
| پیوندها |
|
آرشیو عکسهای ورزشی دفتر اشعار مقالات |
|
RSS
|
Welcome To Java Script Code
Codes